Budowanie społecznego i politycznego poparcia dla pokojowego rozwiązania problemu Tybetu jest jednym z głównych celów Programu Tybetańskiego Fundacji Inna Przestrzeń. Staramy się proponować działania i rozwiązania instytucjom rządowym, parlamentarzystom, organizacjom pozarządowym i innym osobom zainteresowanym kwestią przestrzegania praw człowieka i pokojowym rozwiązaniem konfliktu w Tybecie.

Nasze działania koordynujemy z International Tibet Support Network, siecią ponad 160 organizacji działających na rzecz Tybetu na całym świecie oraz największymi organizacjami podejmującymi działania rzecznicze takimi jak International Campaign for Tibet.

W naszych działaniach na rzecz Tybetu kierujemy się przekonaniami, że:
1. możliwe jest pokojowe rozwiązanie konfliktu w Tybecie,
2. obecnie najskuteczniejsze rozwiązanie konfliktu może nastąpić w drodze bezpośrednich rozmów pomiędzy rządem Chińskiej Republiki Ludowej a przedstawicielami Jego Świątobliwości Dalajlamy i Tybetańskiego Rządu Emigracyjnego,
3. presja i zaangażowanie społeczności międzynarodowej może przyczynić się do znalezienia tego rozwiązania.

Program Tybetański Fundacji Inna Przestrzeń, popiera rekomendacje działań politycznych proponowane przez International Campaign for Tibet.

Rządy i instytucje Unii Europejskiej:

1. Kontynuowanie międzynarodowej współpracy na rzecz znaczącego postępu w dialogu chińsko-tybetańskim oraz uwzględnienie postulatu ustanowienia Grupy Kontaktowej ds. Tybetu oraz innych środków mających służyć zachęcania do wzajemnych kontaktów, wymiany poglądów i koordynacji w sprawach dotyczących Tybetu.
2. Uznanie, że poza cichą dyplomacją, asertywne i widoczne zaangażowanie wobec chińskiego rządu może przynosić pozytywne rezultaty i dawać Tybetańczykom nadzieję, że pokojowe rozwiązanie jest możliwe.
3. Apelowanie do chińskiego rządu o szczere zaangażowanie w dialog z przedstawicielami Dalajlamy, wykorzystując Memorandum w sprawie autonomii narodu tybetańskiego jako podstawę do dalszej dyskusji.
4. Popieranie politycznie i finansowo działań na rzecz podstawowych potrzeb wyrażanych przez Tybetańczyków w niesienia pomocy w takich obszarach jak edukacja, rozwój siły roboczej, ochrona środowiska i zrównoważony rozwój.
5. Przyjęcie wspólnego stanowiska odnośnie umożliwienia spotkań przywódców państw z Dalajlamą, jako najważniejszego przywódcy Tybetańczyków, a także podejmować działania mające na celu umożliwienie mu udział w odpowiednich forach międzynarodowych.
6. Zajmowanie stanowiska na forach międzynarodowych i bilateralnych, w tym Komisji Praw Człowieka ONZ czy w stosunkach bilateralnych oraz przy okazji Dialogu nt. Praw Człowieka z Chinami.
7. Analizowanie informacje na temat sytuacji w Tybecie.
8. Zorganizowanie wizyty w Tybecie, mając jednocześnie na uwadze zagrożenie dla Tybetańczyków (np. więźniów, biorących udział w protestach), oraz działania propagandowe strony chińskiej.

Parlamentarzyści:

1. Proponowanie parlamentarnych rezolucji i wniosków dotyczących sytuacji w Tybecie;
2. Tworzenie lub branie udziału w pracach parlamentarnych grup działających na rzecz Tybetu;
3. Oficjalne występowanie do Ministerstwa Spraw Zagranicznych z pytaniami dotyczącymi zaangażowania rządu w działania związane z sytuacją w Tybecie;
4. Zapraszanie Dalajlamy i innych przedstawicieli diaspory tybetańskiej w Parlamencie i podejmowanie działania na rzecz przyjmowania Dalajlamy na najwyższym rządowym poziomie;
5. Angażowanie chińskich przedstawicieli wizytujących parlament w problem Tybetu, pokazywanie, że jest to istotna kwestia dla parlamentarzystów, partii, parlamentu;
6. Działanie wspólnie z innymi komisjami i grupami parlamentarnymi, przedstawianie informacje na temat sytuacji w Tybecie, w tym Komisji Spraw Zagranicznych i grup ds. Chin;
7. Upamiętnianie najważniejsze tybetańskich rocznic takich jak rocznica Tybetańskiego Powstania Narodowego (10 marca), urodzin Dalajlamy (6 lipca) czy Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka (jednocześnie rocznica przyznania Dalajlamie Pokojowej Nagrody Nobla, 10 grudnia);
8. Podejmowanie działań wspólnie z organizacjami działającymi na rzecz Tybetu;
9. Zbieranie informacji na temat sytuacji w Tybecie;
10. Zorganizowanie wizyty w Tybecie, mając jednocześnie na uwadze zagrożenie dla Tybetańczyków (np. więźniów, biorących udział w protestach), oraz działania propagandowe strony chińskiej.