Ostatnia szansa na głos w sprawie Igrzysk stracona!
Na dzisiejszym posiedzeniu Komisji Kultury Fizycznej i Sportu, na którym ewentualnie rozpatrywany miał być projekt opinii w sprawie przestrzegania praw człowieka w państwie organizującym Igrzyska Olimpijskie, przegłosowano nie zajmowanie się tą sprawą. Wniosek o przeprowadzenie debaty na forum Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Sportu został złożony przez grupę posłów w marcu br. z inicjatywy posła Karola Karskiego.
Dotychczas nie postało żadne oficjalne stanowisko władz Polski bezpośrednio dotyczące kwestii przestrzegania praw człowieka i Karty Olimpijskiej w związku z Igrzyskami w Pekinie. O zajęcie oficjalnego stanowiska wielokrotnie apelowały do władz RP organizacje praw człowieka, z takim zapytaniem do przedstawicieli władz (Rządu i Parlamentu) zwracał się wielokrotnie Monitor Olimpijski.
Na ostatnim posiedzeniu wniosek przeciwko przyjęciu stanowiska przez Komisję złożył poseł Wojciech Ziemniak powołując się na kwestie proceduralne i brak opinii Komisji Spraw Zagranicznych. Wniosek przeciwny zgłosiła poseł Beata Bublewicz (członkinii Komisji Spraw Zagranicznych).
Poniżej prezentujemy propozycję Opinii zaproponowanej przez zespół posłów z Komisji Kultury Fizycznej i Sportu pod przewodnictwem wiceprzewodniczącej Komisji, poseł Beaty Bublewicz.
Projekt opinii Komisji Kultury Fizycznej i Sportu w sprawie przestrzegania praw człowieka w państwie organizującym Igrzyska Olimpijskie – Pekin 2008
Na posiedzenie w dniu 9 lipca 2008 roku Komisja Kultury Fizycznej i Sporu rozpatrzyła informacje na temat Przestrzegania Karty Olimpijskiej w kontekście organizacji Letnich Igrzysk Olimpijskich w Pekinie 2008, a praktyka przestrzegania praw człowieka w państwie organizującym Igrzyska Olimpijskie.
Komisja Kultury Fizycznej i Sportu podkreślając fundamentalne znaczenie uniwersalnych wartości, które stanowią część Karty Olimpijskiej i prawdziwej sportowej rywalizacji, wyraża głębokie ubolewanie, że Chińska Republika Ludowa do tej pory nie wykorzystała szansy, jaką był zaszczyt zorganizowania Igrzysk Olimpijskich w Pekinie, i nie wywiązała się ze zobowiązań wobec własnych obywateli i społeczności międzynarodowej w sferze przestrzegania praw człowieka, a zwłaszcza wolności mediów. Wiele wskazuje na to, że przyznanie Pekinowi organizacji Igrzysk, nie tylko nie polepszyło sytuacji w tej dziedzinie, ale mogło wręcz przyczynić się do jej pogorszenia.
Komisja Kultury Fizycznej i Sportu wyraża ponadto ubolewanie, że Międzynarodowy Komitet Olimpijski przez siedem lat nie podjął żadnych konkretnych kroków w celu wyegzekwowania realizacji wspomnianych zobowiązań.
W obliczu największego od kilkudziesięciu lat kryzysu na ziemiach tybetańskich, który nierozerwalnie splótł się z ostatnimi miesiącami przygotowań do Igrzysk Olimpijskich i sztafetą olimpijską, Komisja z najwyższym uznaniem przyjmuje słowa niekwestionowanego przywódcy Tybetańczyków i laureata Pokojowej Nagrody Nobla Dalajlamy:
Od samego początku popierałem ideę przyznania Pekinowi możliwości zorganizowania tej imprezy. Ponieważ międzynarodowe wydarzenia takiej rangi, a zwłaszcza Igrzyska Olimpijskie, stoją na straży poszanowania zasad wolności słowa, wyrazu, równości i przyjaźni, Chiny powinny dowieść, że są dla nich dobrym gospodarzem, gwarantując owe swobody. Społeczność międzynarodowa, prócz wysyłania sportowców, winna przypomnieć władzom chińskim o tych kwestiach. Wiem, że wiele parlamentów, osób i organizacji pozarządowych na całym świecie podejmuje rozmaite działania w obliczu tej sposobności dokonania przez Chiny zmian na lepsze. Podziwiam ich szczerość. Pragnę podkreślić, że rzeczą wielkiej wagi będzie przyglądanie się sytuacji po Igrzyskach Olimpijskich. Niewątpliwie wywrą one ogromny wpływ na Chińczyków. Świat powinien więc zastanowić się, jak wykorzystać tę zbiorową energię do ciągłego, pozytywnego przeobrażania Chin również po zakończeniu tej imprezy.
Komisja Kultury Fizycznej i Sportu apeluje do władz Chińskiej Republiki Ludowej do natychmiastowego zwolnienia wszystkich więźniów politycznych, położenia kresu kampanii edukacji patriotycznej, która rani najgłębsze uczucia Tybetańczyków i stanowi rażące naruszenie wolności sumienia, oraz apeluje do najwyższych przywódców Komunistycznej Partii Chin o rozpoczęcie prawdziwego dialogu – w miejsce kolejnych rund jałowych rozmów obliczonych wyłącznie na rozładowanie presji społeczności międzynarodowej – w celu wypracowania z Dalajlamą dalekowzrocznego rozwiązania, zgodnego z Konstytucją Chińskiej Republiki Ludowej i uwzględniającego prawo narodu tybetańskiego do życia w zjednoczonym, w pełni autonomicznym Tybecie.
Komisja Kultury Fizycznej i Sportu wyraża nadzieję, że Międzynarodowy Komitet Olimpijski wyciągnie wnioski z zaistniałej sytuacji i nigdy już nie postawi sportowców oraz kibiców na całym świecie w tak trudnej i moralnie dwuznacznej sytuacji.












