„ Słowo „dalajlama” bywa różnie rozumiane. Dla jednych oznacza, że jestem żyjącym buddą, ziemską emanacją Awalokiteśwary, Bodhisattwy Współczucia. Inni uważają je za imię „boga-króla”. Pod koniec lat pięćdziesiątych oznaczało stanowisko wiceprzewodniczącego Komitetu Centralnego Chińskiej Republiki Ludowej. Później, kiedy opuściłem swój kraj, udając się na wygnanie, nazwano dalajlamę kontrrewolucjonistą i pasożytem. Dla mnie „dalajlama” to tytuł, określenie urzędu, który sprawuję. Ja zaś jestem po prostu człowiekiem i, przypadkowo, Tybetańczykiem, który postanowił zostać buddyjskim mnichem. ”